و شافعى گفته است : حكمت سنّت پيغمبر است و گفته‌اند : « الحكمة هي الفصل بين الحقّ و الباطل « 1 » » * ( وَيُزَكِّيهِمْ ) * - 129 فخر : يك دسته از مردم حقّ را براى اينكه حقّ است مىخواهند و يكدسته از مردم براى اينكه موجب خير و وسيله‌ى خوشى است قبول مىكنند . پس بايستى بيكى از اين دو جهت خواستار حقّ بشوند تا زكىّ و پاكيزه شمرده شوند و ايجاد اين خاصيّت در مردم بوسيله‌ى پيغمبر به اين معنى است كه : او بقدرى حكمت و پند و وعده و ترس از عاقبت كار براى آنها مىگويد تا حالت ثانوى و دوستى حقّ و طهارت و پاكيزگى در آنها توليد مىشود . مجمع : ابن جريج گفته است : يعنى آنها را از پليدى كفر پاك مىكند . ابن عباس گفته : تزكيه بمعنى اخلاص و فرمانبردارى از خداوند است . * ( إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ) * - 129 غزالى : « 2 » گفته است : عزيز يعنى آنچه با ارزش و مهمّ باشد و كمياب باشد و احتياج به او زياد باشد و پيدا كردن آن هم آسان نباشد و عزيز به اين معنى منحصر بآفريننده‌ى جهان است . * ( وَمَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِه نَفْسَه ) * - 130 تفسير حسينى : يعنى كسى از دين ابراهيم برنمىگردد مگر كه خود را خوار كرده است يا خود را نابود كرده است يا بيخرد بوده است .

--> ( 1 ) حكمت جدا كردن درست است از نادرست . ( 2 ) در هنگام نوشتن اين مطلب از نوشتن مدرك غفلت شده است و آنچه جست و جو شد پيدا نشد ولى چنان كه كلمه‌ى « عزيز » را در چند جاى اين كتاب معنى كرده‌ايم بهترين مصداق آن همين مىشود كه از غزالى نقل شده است .